You Are Browsing ' P ' Category

Als je naar jezelf luistert, ontstaat uit dat luisteren een zekere gevoeligheid; ten gevolge van dat luisteren wordt je geest gezond en sterk. Omdat hij noch gehoorzaamt, noch zich verzet, wordt hij intens levend en intens – en alleen zo iemand is in staat een nieuwe generatie, een nieuwe wereld in het leven te roepen. […]

De meesten van ons zijn slaven van het woord en van concepten of formuleringen die door woorden worden gevormd. Wuif dit niet te snel weg, want ieder van ons heeft een formulering, een concept, een idee of een ideaal – rationeel, irrationeel of neurotisch – volgens welk hij leeft. De geest bestuurt zichzelf volgens het […]

Tegenwoordig hechten we fantastisch grote waarde aan het verstand, het intellect. Met intellect bedoelen we het vermogen tot redeneren, of dat nu logisch, geestelijk helder of verward, objectief of subjectief is. En dat intellect, dat verstand met zijn denkgebeuren brengt de gespletenheid in onze menselijke situatie teweeg. Dat verstand heeft de wereld naar talen, naar […]

Ons probleem is dat de geest zich de mindere voelt, daarom spant hij zich zo in om iets te zijn of te worden of om bruggen te slaan tussen zijn verschillende tegenstrijdige verlangens. Maar laten we geen verklaringen geven voor het feit dat de geest een strijdperk is. Iedereen die even nadenkt weet waarom er […]

Je kunt en mag vreugde niet uitnodigen; als je het doet wordt het genot. Genot is de beweging van denken en denken mag vreugde op geen enkele wijze cultiveren en kan dit ook niet. Als het datgene najaagt wat vreugdevol was , is het alleen een herinnering, een dood ding. Schoonheid bindt nooit aan tijd; […]

Er moet een revolutie ontketend worden – maar niet een gebaseerd op een idee. Zo’n revolutie is puur en alleen de voortzetting van het idee en niet een radicale revolutie. Uit chaos kun je geen orde scheppen; je kunt niet bewust chaos teweegbrengen in de hoop dat daar orde uit zal ontstaan. Je bent niet […]

Het denken, in het gewaad van het mezelf, dat in wezen iedere werkelijkheidswaarde mist, dat is dus het onechte. Wanneer onze geest inziet wat onwaar en onecht is, dan is de waarheid aanwezig.   Ontwakende intelligentie blz. 91, r. 23  

By Redactie On 24 nov, 2020 At 09:47 PM | Categorized As Aandacht geven, Aandachts-energie, Abstractie vd werkelijkheid, Beeindiging van de beeldvormer, Censor, Conformeren, De aard van het zelf, Elk ogenblik telt, Gebroken-beperkt perspectief, Geen conflict, Geen ideologie, Geen optekening-registratie, Geen relatie tussen realiteit en werkelijkheid, Helen-genezen, Herinnering, Herkenning, Het gevaar zien, Hoe het werkt, Illusies, In stand houden, In stand houden-monitoren, In tijd verstrikt, Inmenging-verstoring, Kwaliteit van aandacht, Leren, Levenloze-wanorde, Los van de werkelijkheid, Mutorials, Niet het woord, Niet verdeeld-heel, Niet weten, Niet-afgeleide aandacht, Onbreekbaar-onkwetsbaarheid, Ongehechtheid, Ont-waken, Onwerkelijk, Oog voor bewustzijn-denken, Oog voor de waarnemer, Oog voor zelf-projectie, Oplettendheid, Projectie, Realiteit, Rechtstreekse relatie, Reis naar binnen, Relatie met dingen, mensen ideeen, Resultaat(gericht), Resultaatgericht, Schijn van leven, Slavernij, Slechts het uiterlijk-plaatje, Slechts reproductie van hetzelfde, Statisch-gefixeerd, Stroom van bewustzijn, Telkens vernieuwen, Tot stand brengen, Totaal zien, Traditie, Vastleggen-toerekenen, Verleden naar toekomst, Vlam van het leren, Volkomen zonder opzet, Volledig aandachtig, Voorstelling, Vrij van het zelf(de), Waarden toevoegen, Waardensysteem, Weerstand bieden, Zelf-versterking, Zelfbewustzijn, Zichzelf vernieuwend, Zien door je eigen ogen, Zien zoals je bent, Zonder censor, Zonder interpretatie, Zonder kennis te vergaren, Zonder strijd, Zonder voorkeur, Zonder weerstanden, Zonder woorden | With 0 Comments

Het andere soort van leren – waaraan we lang niet zozeer gewend zijn, omdat we in sterke mate slaven zijn van gewoontevorming en traditie en alle denkbare vormen van conformisme – is waarnemen zonder de begeleiding van vooraf verworven kennis, en dus iets gadeslaan in onbevangenheid, alsof het voor het eerst was. Als je de […]

Afsterven van de psychologische structuur, waarmee de geest zich heeft geïdentificeerd – en er is geen verschil tussen de maatschappelijke en de individuele structuur – sterven ten opzichte van iedere minuut, iedere dag, iedere handeling; los zijn van het onmiddellijke van de genoegens en het voortduren van het leed en de totaliteit van dat sterven […]