You Are Browsing ' Vrij van het zelf(de) ' Category

Wanneer er een eind komt aan het bewustzijn met heel zijn inhoud, meldt zich iets van een volkomen andere orde. Extase wil zeggen, dat je aan jezelf ontstijgt, dat er geen zelf is om ergens van te genieten. Het zelf met andere woorden het ‘ik’ het ego, de persoonlijkheid-is volledig verdwenen, het enige gevoel dat […]

Velen van ons hebben wel eens een toestand beleefd, waarin het ‘Ik’ met zijn agressieve eisen, volledig heeft opgehouden te bestaan en waarin onze geest uitzonderlijk rustig is, zonder voortgedreven te worden door de wil – zo’n toestand waarin je misschien iets kunt ervaren dat geen maat kent, iets wat onmogelijk onder woorden te brengen […]

Gij kunt harmonie vinden te midden der conflicten van de wereld, door te begrijpen, dat die harmonie niet buiten u zelf ligt en dat zij alleen door uw eigen inspanning kan worden verwezenlijkt. Zelfs al was de wereld ideaal ingericht en georganiseerd, dan zoudt ge nog verwarring in u zelf scheppen. Maar wanneer ge in […]

Dat is beslist het doel van het bestaan – de egocentrische activiteiten van de geest ver achter zich laten. Als je eenmaal die toestand hebt ervaren, die niet door een geest te meten is, brengt die ervaring op zich een innerlijk revolutie teweeg. Als er liefde is, bestaat er geen sociaal probleem. Er is geen […]

Mediteren is dus: de geest zuiveren van egocentrische bedrijvigheid. Als je zover in meditatie bent doorgedrongen zul je bemerken dat er stilte heerst, totale leegte. De geest is dan onbesmet door de maatschappij, hij is aan geen enkele invloed, aan de drang van geen enkele begeerte meer onderworpen. Hij staat volledig alleen en omdat hij […]

Dit vermogen om het nieuwe met het nieuwe tegemoet te treden wordt een toestand van creativiteit genoemd en deze toestand is voorzeker de hoogste vorm van religie. Religie is niet slechts een geloof, het is niet het volgen van bepaalde rituelen, dogma’s, uzelf dit of dat noemen. Religie is werkelijk een toestand van creativiteit ervaren. […]

Zolang aan wat is namen worden gegeven, is er betrekking tussen de geest en wat is; doch wanneer dit naamgevingsproces – wat herinnering is,  de constructie zelve van de geest, – er  niet meer is, dan is wat is er niet meer. Alleen in deze ommekeer is integratie gelegen. Integratie, het uit alle delen een […]

Het denken, in het gewaad van het mezelf, dat in wezen iedere werkelijkheidswaarde mist, dat is dus het onechte. Wanneer onze geest inziet wat onwaar en onecht is, dan is de waarheid aanwezig. Ontwakende intelligentie blz. 91, r. 23